Bucketlist: 200+ km tocht afvinken

Voor 2019 was een van mijn doelen ook eens een tocht van over de 200 km te doen. Voor een A rijder misschien peanuts...bij de B zijn er weinig voor te porren. Na wat mislukte (weer/ planning/tijd) pogingen zag ik dat de club in Sevenum een marathon (197 km) had gepland. Aangezien ik al vaker met hun op fietsweek was of tochtjes deed even gevraagd of ik mee mocht...Incl mijn km Panningen-Sevenum en naar huis fietsen moest mijnn doel haalbaar zijn ! Om 6.25 uur in prima omstandigheden naar Sevenum...

 

 

 

OP de terugweg in Steyl kreeg ik in de gaten dat als ik via Baarlo terug zou gaan mijn doel ruimschoots zou halen. Uiteindelijk 208 km, ruim 7 uur in het zadel en een hele mooie, gezellige fietsdag en weer een prachtige fietsherinnering !

 

Klik op meer Lezen om het verslag van de rit opgesteld door fietsclub van Sevenum te lezen. Zeker de moeite waard!

RitverslagA- groep “Marathon Braunkohlwinning” 4 aug. 2019

De jaarlijkse marathon stond weer voor de deur. Er werd al maanden over gepraat over deze mooie tocht die voor dit weekend gepland stond.

 

Er waren om 7.00uur 13 man aanwezig. Een complete groene brigade aangevuld met een 4-tal gastrijders: Huub Faasen uit Venlo, Robert Lenders uit Panningen, onze vaste gastrijder van TWC en B4L, Hans van den Ham en Jac Jenniskens (B4L en mede deelnemer IJsselmeer Challenge met Ger en ondergetekende).

 

Na een korte briefing van wegkapitein en meester routebouwer Ger Driessen werd er een start gemaakt aan deze mooie tocht. Het was werkelijk schitterend fietsweer deze morgen en iedereen had er dan ook veel zin in zodat het dringen was om op kop te fietsen. Voor de verandering was iedereen meteen weg en werden de voorrijders gedwongen om een hoog tempo te fietsen wat voor iedereen te behappen was.

 

Meteen de Bikeway op richting Venlo waar we midden door de stad richting Duitse grens gingen richting Krickenbecker See naar Hinsbeck in zuidelijke richting. Het was erg rustig op de mooie wegen en er waren nog maar weinig auto’s op de weg (wat later toch anders werd).

 

De km’s gleden onder onze banden door en alles verliep soepeltjes, waardoor we vrij snel Hochneukirch naderden en onze eerste korte stop hadden bij de Braunkohl afgravingen .Nu had ik dat nog nooit gezien, maar het is inderdaad erg indrukwekkend om dit te aanschouwen. Na een kort fotomoment en plaspauze zijn we doorgefietst naar de eerste stopplaats om een kop koffie en een broodje te eten. Het bleek echter niet zo makkelijk om een broodje te scoren bij deze tent, het bleek achteraf dat we op het verkeerde terras zaten.

 

Dit werd toch vrij snel opgelost, doordat een aantal broodjes gingen halen bij de buren 😉en  de kop koffie die we hier gepresenteerd kregen was erg groot en smaakte prima. We hebben wel eens lekkerdere koffie gehad, maar als je het vergelijkt met de koffie op mijn werkplek dan is deze toch wel heel erg lekker 😉

 

Na de koffiepauze weer de fietsen bij elkaar gezocht en weer gestart. Na een korte poos kwamen we er achter dat we met beduidend minder man waren dan dat we vertrokken waren. Bleek Pierre zijn rugzak vergeten te zijn. Gelukkig lag deze er nog en kon de mooie tocht weer voortgezet worden. Mooie paadjes waar je normaal nooit komt, veel afwisseling van velden, gewassen, bossen en dorpjes.

 

Zo ging de tocht weer verder. Maar er sloop toch nog een beetje haantjes gedrag in de groep en er werd soms wel heel hard gefietst. Dat is op zich wel lekker wat mij betreft, maar het is wel handig dat je dan na een bocht effe achterom kijkt of de laatste het nog kan bijbenen, want natuurkundig gezien moet deze een hogere snelheid ontwikkelen in een zeer korte tijd om weer bij de groep te komen. Dat is fijn als je een interval training doet, zoals Peet meestal maar dat wil niet iedereen. En voor de ouderen onder ons die een wat stijvere nek hebben zodat ze zich niet zover om kunnen draaien kunnen het ook effe vragen aan hun medekoploper, of gewoon effe roepen. Wordt zeer gewaardeerd.

 

En dan ook nog het feit dat niet alle auto’s van rechts het waarderen dat we voorrang nemen, is het toch wel een dingetje waar we op moeten letten willen we geen brokken maken.

Nu wil ik verder niet de schoolmeester uithangen, het is wel duidelijk denk ik.

Verder verliep de tocht prima, zonder problemen. De volgende stop was in Vlodrop en hier waren we ruimschoots voor de geplande tijd die Ger in gedachten had. Dat betekent dus dat het tempo wel lekker ging.

 

De dames van de bediening namen al onze wensen op en kwamen er daarna achter dat er niet voldoende gebak was wat wij wilden. Dit werd door ons vakkundig opgelost. De koffie was een stuk lekkerder dan bij onze oosterburen, zodat er snel een 2ebesteld werd.

 

Daarna op weg voor de laatste 55km. Ook deze gingen probleemloos en via Asenray, Asselt en Beesel ging het weer via bekend terrein richting Sevenum. We kwamen rond 15.30uur aan op het terras van de Sevewaeg, waar door menigeen nog een lekker drankje werd genuttigd na deze wederom mooie en goed verlopen marathon waarbij we net niet de 200km hebben aangetikt.

 

Ger, hartstikke bedankt voor het leiden van deze bende en we hebben er van genoten.

 

Afstand: 195.8km

Snelheid: 29.3km/h

 

Groetjes en tot de volgende keer,

Henk Hoeijmakers

Reactie schrijven

Commentaren: 0