Meinweg maar dan anders!

Zondag 22 april, de eerste morgen waarbij je niet na hoeft te denken wat je aan zult trekken. De zon straalt en de temperatuur is geweldig. Korte broek en korte mouwen daar kan ik mee aan de start verschijnen. Er stonden veel renners aan de start bij het Huis van de Gemeente.

 

De A-groep van TC Everlo stond met 11 man sterk aan de start. Enkele "Die Hards" van de A-groep stonden bergijpelijk niet aan de start vanwege de zware inspanning (Luik-Bastenaken-Luik) de dag ervoor. Een mooie groep om mee te starten vind ik persoonlijk. 

 

De route leiden ons over de Meinweg. Maar voor de verandering wel andersom...   

Ik ben al redelijk vaak op de Meinweg geweest, maar nog nooit nam ik de bekende weg met de klimmetjes andersom. En het geeft toch altijd wel een hele andere dementie als je een route eens andersom rijdt. Maar gaan we dan nu de hoogte in om de "hoogvlakte" van de Meinweg te bereiken vraag ik mezelf af??

Dat wordt dus het klimmetje vanuit de Witte Stein naar Bracht. Ook een leuke pukkel om eens op te rijden in plaats van af. De eerste krachtmeting wordt hier al gehouden. 

 

Via Bracht rijden we buitenom Brüggen naar de Meinweg. Op het eerste stuk bovenop de Meinweg hebben we de wind op de kop. Iets minder prettig dus, maar al snel kunnen we aan de afdalingen beginnen. Het tempo gaat gestaag omhoog. Dan wordt het lont in het kruidvat gestoken, er wordt flink doorgetrokken. Mijn teller geeft een maximale snelheid van 52,5 km per uur aan. er volgt een klein stukje dat iets omhoog gaat de snelheid loopt terug naar 38 per uur. Als de weg weer omlaag gaat is het hek van de dam, de teller tikt de 53,3 km per uur aan. De toon is gezet!!

 

In de kilometers die volgen wordt er op verschillende momenten een "speldprik" uitgedeeld. Elke aanleiding wordt aangegrepen, of het nu een kleine glooiing in het landschap is of een brommer die dient als gangmaker. Het bekende stuk vanuit Beesel naar het Veer in Kessel is een ideale gelegenheid voor een laatste "speldenprik". Mijn versnellingsapparaat hapert als we weer rond de 50 km/uur rijden. Een goed excuus om het even te laten gaan. Gelukkig staat het veer aan de overzijde, even op adem komen.

 

Vanuit Kessel fietsen we in een gemoedelijk tempo terug naar Panningen. Ik kijk weer terug op een heerlijke rit van de mannen van de A-groep. Pittig gekoerst maar ik denk dat iedereen met een voldaan gevoel terug kijkt op de rit! 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0