Steil, Steiler, Steilst op de Rates

Op de derde dag stond de bekende Coll de Rates op het programma. Deze col tot 610 meter hoogte is altijd redelijk bezaaid met wielrenners. Dit jaar hebben we de klim via een ' geiteweggetje' verlengd met drie kilometer tot een hoogte van 925 meter. Op het einde kregen we nog een uitsmijter voorgeschoteld van 22%, zodat we het achtertandwiel van 32 mochten gebruiken.

 

Hans, Stefan, Ger en Lou volbrachten de klus. Ton probeerde het een klein stuk en Peter deed geen poging. Peter was vanaf midden oktober tot februari out-of-competition i.v.m. een knieblessure. Na vijf spuiten met gel, die het kraakbeen moeten vervangen was zijn voorbereiding van zes weken relatief kort. Desondanks staat hij in Calpe en omgeving zijn mannetje. Enige voorzichtigheid is echter wel op zijn plaats bij de steile beklimmingen. Ook in de groep laat de ex-voetballer uit Kessel het meeste kopwerk over aan de anderen.

Na de Col de Rates zijn we naar en om het prachtige Meer van Guadalest geklauterd. Ook hier weer een binnendoor weggetje om U tegen te zeggen. Op deze derde dag kwamen we tot meer dan 2500 hoogtemeters.

 

Dinsdag was een hersteldag, oftewel een koffieritje richting Benidorm. Dik negentig kilometer met 1325 hoogtemeters. Eerst dus wat flaneren met de fiets over de boulevard tussen de Benidorm Bastards en in de finale de gevreesde Altea Hills beklimmen. Iedereen was verstandig genoeg en deed geen bruuske inspanningen. Op de pauzeplaats in Finestrat werden we in Cafe La Fonte goed verzorgd.

 

 Routemaker Hans werd in de afdaling nog verrast door een geweldige scheldkanonnade van enkele Spaanse wegwerkers. Zij vonden het écht niet kunnen dat hij over de pas geverfde streep fietste. In de middaguren weinig activiteiten op de kamers op de zevende verdieping van Hotel Diamante Beach. Goed herstellen, want morgen wacht een pittig ritje met de beklimming naar de Tudons (1008 meter).

Reactie schrijven

Commentaren: 0